De Schusteröderhof, waarmee het museum in Massing gestart werd, bleef zo behouden als hij 1969 opgericht werd. Zijn inrichting met de mooiste voorwerpen van het landelijke wonen in het Rottal, zijn dubbele balkon met de gedraaide balustrades, het Arma-Christi-kruis aan de schuur (compleet met traditionele werktuigen) zijn een monument van de museumgeschiedenis.

Het levendige middelpunt van het museum wordt gevormd door de Kochhof . Pauwen, kippen, varkens, katten, een schaar huisduiven en dikwijls ook runderen zijn daar "thuis". Ieder voorwerp in deze boerderij is op zijn plaats van 1930. Het volledig van hout getimmerde woonhuis met zijn twee balkons is een typisch "Rottaler boerenhuis". De stal met de twee dorsvloeren en het geschilderde jaartal 1836 getuigen van de welgesteldheid van de boer van de Kochhof.

Het Freilinger Häusl wordt gepresenteerd als "naakt" bouwmonument, want juist zo valt er veel over te vertellen. Het was zijn lot dat het de meeste tijd leeg stond of alleen als schuurtje gebruikt werd. Dat is de reden waarom dit boerenhuis, een van de oudste huizen in Neder-Beieren, behouden is gebleven. De bouwwijze met houtblokken, "schrot" (balkon) en daken met dakspanen was eeuwenlang het kenmerk van het uiterlijk van de boerenhuizen in Neder-Beieren.

Woonkamer, keuken en kamers, stal, schuurtjes en schuren zijn zo ingericht dat zij bij de tijd passen, waarin zich Kochhof , Lehnerhof , Heilmeierhof en Marxensölde in het museum bevinden. Iedere boerderij is een miniatuurwereld! Mooie en lelijke dingen, versleten en nieuwe, vreemd ogende en tijdloze voorwerpen vertellen over een verleden tijd. Het gecombineerde woon- en stalhuis van de Marxensölde dateert volgens de planken van het balkon uit 1887. Alles wat bij een kleine boerderij hoort, is hier onder een dak verzameld. Uit de regio Hallertau stamt de Lehnerhof. Met hopteelt, varkensmesterij en het houden van koeien voorzagen de bezitters in hun levensonderhoud.